Zanim wypowiemy pierwsze s\u0142owo, nasze cia\u0142o ju\u017c wysy\u0142a komunikat. Wida\u0107 go w postawie, napi\u0119ciu ramion, sposobie oddychania, ruchach d\u0142oni, spojrzeniu, a nawet w tym, jak zajmujemy miejsce w przestrzeni. Czasem cia\u0142o m\u00f3wi o pewno\u015bci siebie, czasem o zm\u0119czeniu, niepewno\u015bci lub stresie. Bywa te\u017c tak, \u017ce nasz g\u0142os pr\u00f3buje przekaza\u0107 co\u015b zupe\u0142nie innego ni\u017c to, co zdradza napi\u0119te cia\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Jako muzykoterapeutka wiem, \u017ce stres nie jest wy\u0142\u0105cznie my\u015bl\u0105 w naszej g\u0142owie. To tak\u017ce do\u015bwiadczenie fizyczne, kt\u00f3re ka\u017cdy z nas prze\u017cywa troch\u0119 inaczej. U jednej osoby trema objawia si\u0119 \u015bci\u015bni\u0119tym gard\u0142em, u innej napi\u0119ciem brzucha, dr\u017ceniem kolan, zaci\u015bni\u0119t\u0105 szcz\u0119k\u0105 albo p\u0142ytkim oddechem. Cia\u0142o ma sw\u00f3j j\u0119zyk. Pytanie tylko, czy potrafimy go s\u0142ucha\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Zanim przem\u00f3wisz, twoje cia\u0142o ju\u017c zabiera g\u0142os<\/strong><\/p>\n\n\n\n W pracy z g\u0142osem i cia\u0142em fascynuje mnie to, jak r\u00f3\u017cnie mo\u017cemy do\u015bwiadcza\u0107 stresu. Cho\u0107 sytuacja bywa podobna \u2013 wyst\u0119p, prezentacja, egzamin czy wa\u017cna rozmowa \u2013 reakcje organizmu mog\u0105 si\u0119 znacz\u0105co r\u00f3\u017cni\u0107. Trema nie ma jednego adresu. U jednej osoby pojawia si\u0119 ucisk w gardle i wra\u017cenie, \u017ce g\u0142os za chwil\u0119 zniknie. U innej brzuch zaciska si\u0119 w supe\u0142, d\u0142onie robi\u0105 si\u0119 wilgotne, a serce zaczyna bi\u0107 szybciej. Kto\u015b odczuwa napi\u0119cie w karku i barkach, kto\u015b inny zauwa\u017ca dr\u017cenie n\u00f3g albo potrzeb\u0119 ci\u0105g\u0142ego poruszania r\u0119kami. S\u0105 te\u017c osoby, kt\u00f3re pod wp\u0142ywem stresu niemal przestaj\u0105 oddycha\u0107 swobodnie. Nabieraj\u0105 ma\u0142o powietrza, przyspieszaj\u0105 tempo wypowiedzi, m\u00f3wi\u0105 na jednym wydechu i zapominaj\u0105 o pauzach.<\/p>\n\n\n\n Co si\u0119 wtedy dzieje? Organizm uruchamia reakcj\u0119 stresow\u0105, przygotowuj\u0105c nas do dzia\u0142ania. Wzrasta pobudzenie, zmienia si\u0119 napi\u0119cie mi\u0119\u015bni, oddech i praca uk\u0142adu kr\u0105\u017cenia. Mechanizm, kt\u00f3ry pomaga nam reagowa\u0107 na zagro\u017cenie, mo\u017ce w sytuacji wyst\u0105pienia publicznego utrudnia\u0107 swobodne poruszanie si\u0119, oddychanie i wydobywanie g\u0142osu.<\/p>\n\n\n\n Dlatego tak wa\u017cne jest, by nie walczy\u0107 z cia\u0142em, lecz zacz\u0105\u0107 je rozumie\u0107. Zamiast my\u015ble\u0107: \u201eZnowu si\u0119 stresuj\u0119, nie powinienem tak reagowa\u0107\u201d, spr\u00f3buj zapyta\u0107: \u201eCo teraz dzieje si\u0119 w moim ciele? Czego potrzebuj\u0119, \u017ceby poczu\u0107 si\u0119 bezpieczniej i odzyska\u0107 swobod\u0119?\u201d. To pozornie niewielka zmiana, kt\u00f3ra mo\u017ce otworzy\u0107 zupe\u0142nie now\u0105 perspektyw\u0119.<\/p>\n\n\n\n G\u0142os nie istnieje w oderwaniu od cia\u0142a<\/strong><\/p>\n\n\n\n Podczas lekcji \u015bpiewu i szkole\u0144 ze sztuki wyst\u0105pie\u0144 publicznych nie pomijam kwestii zwi\u0105zanych z cia\u0142em, oddechem i samopoczuciem, bo w moim odczuciu stanowi\u0105 jej wa\u017cny kontekst. G\u0142os jest instrumentem, kt\u00f3rego nie mo\u017cemy od\u0142o\u017cy\u0107 na stojak po zako\u0144czonej pr\u00f3bie. Jest zwi\u0105zany z naszym oddechem, napi\u0119ciem mi\u0119\u015bniowym, stanem zdrowia, emocjami i codziennymi nawykami.<\/p>\n\n\n\n Kiedy jeste\u015bmy przem\u0119czeni, niewyspani lub odwodnieni, mo\u017cemy odczuwa\u0107 wi\u0119kszy wysi\u0142ek podczas m\u00f3wienia. Napi\u0119cie w obr\u0119bie szyi, bark\u00f3w czy \u017cuchwy mo\u017ce wp\u0142ywa\u0107 na komfort fonacji. Silny stres mo\u017ce zmienia\u0107 spos\u00f3b oddychania i utrudnia\u0107 swobodne pos\u0142ugiwanie si\u0119 g\u0142osem. A przecie\u017c na scenie zale\u017cy nam na czym\u015b wi\u0119cej ni\u017c poprawnym wypowiadaniu s\u0142\u00f3w czy trafianiu w d\u017awi\u0119ki. Chcemy by\u0107 wiarygodni. Chcemy, \u017ceby odbiorca us\u0142ysza\u0142 nie tylko tre\u015b\u0107, ale tak\u017ce nasz\u0105 intencj\u0119. Chcemy, by g\u0142os, s\u0142owa, gesty i postawa tworzy\u0142y sp\u00f3jny przekaz. Sp\u00f3jno\u015b\u0107 nie polega na perfekcyjnym kontrolowaniu ka\u017cdego gestu. Polega na lepszym kontakcie ze sob\u0105.<\/strong><\/p>\n\n\n\n A mo\u017ce po prostu potrzebujesz wody, posi\u0142ku albo odpoczynku?<\/strong><\/p>\n\n\n\n Kiedy czujemy swoje cia\u0142o, \u0142atwiej zauwa\u017camy, \u017ce zaczynamy m\u00f3wi\u0107 zbyt szybko, wstrzymujemy oddech, unosimy barki albo zaciskamy szcz\u0119k\u0119. Mo\u017cemy wtedy \u015bwiadomie zareagowa\u0107, zamiast automatycznie zwi\u0119ksza\u0107 wysi\u0142ek. Nie chodzi o to, \u017ceby na scenie nie odczuwa\u0107 stresu. Chodzi o to, \u017ceby stres nie przejmowa\u0142 ca\u0142kowitej kontroli nad naszym g\u0142osem i sposobem komunikowania si\u0119. W \u015bwiecie, w kt\u00f3rym tak wiele uwagi po\u015bwi\u0119camy efektywno\u015bci, \u0142atwo zapomnie\u0107 o najbardziej podstawowych potrzebach. Tymczasem czasem odpowied\u017a jest zaskakuj\u0105co prosta:<\/p>\n\n\n\n Napij si\u0119 wody.<\/strong> Zw\u0142aszcza je\u015bli od wielu godzin jeste\u015b w biegu i zapominasz o regularnym piciu.<\/p>\n\n\n\n Zjedz porz\u0105dny posi\u0142ek.<\/strong> Twoje cia\u0142o potrzebuje energii, a nie wy\u0142\u0105cznie kolejnych zada\u0144 do wykonania.<\/p>\n\n\n\n Poruszaj si\u0119.<\/strong> Spacer, \u0142agodna mobilizacja czy rozci\u0105ganie dostosowane do Twoich mo\u017cliwo\u015bci mog\u0105 pom\u00f3c Ci rozlu\u017ani\u0107 si\u0119 po wielu godzinach siedzenia.<\/p>\n\n\n\n Zadbaj o regeneracj\u0119.<\/strong> Masa\u017c, je\u015bli jest dla Ciebie odpowiedni, mo\u017ce by\u0107 sposobem na relaks i po\u015bwi\u0119cenie sobie uwagi.<\/p>\n\n\n\n Ubierz si\u0119 odpowiednio do pogody.<\/strong> Jesienna plucha, zimno i infekcje mog\u0105 utrudni\u0107 komfortowe korzystanie z g\u0142osu. Nie chodzi o to, \u017ce sam brak czapki wywo\u0142uje przezi\u0119bienie, ale o rozs\u0105dn\u0105 trosk\u0119 o zdrowie i unikanie niepotrzebnego wych\u0142odzenia.<\/p>\n\n\n\n Daj sobie odpocz\u0105\u0107.<\/strong> Je\u015bli od miesi\u0119cy dzia\u0142asz na pe\u0142nych obrotach, by\u0107 mo\u017ce potrzebujesz nie kolejnego kursu produktywno\u015bci, ale prawdziwego urlopu.<\/p>\n\n\n\n To nie s\u0105 drobiazgi pozbawione znaczenia. To podstawowe elementy dbania o siebie, kt\u00f3re wp\u0142ywaj\u0105 na nasze samopoczucie, gotowo\u015b\u0107 do dzia\u0142ania i komfort pracy g\u0142osem. Nie ka\u017cd\u0105 trudno\u015b\u0107 da si\u0119 rozwi\u0105za\u0107 szklank\u0105 wody czy wolnym wieczorem. Jednak zanim uznamy, \u017ce brakuje nam motywacji, dyscypliny albo odporno\u015bci psychicznej, warto sprawdzi\u0107, czy nie zaniedbali\u015bmy podstawowych potrzeb organizmu. Nie jeste\u015b tylko list\u0105 zada\u0144 do wykonania. Jeste\u015b cz\u0142owiekiem, kt\u00f3ry potrzebuje energii, odpoczynku i troski.<\/p>\n\n\n\n Cia\u0142o, g\u0142os i emocje \u2013 jedna wsp\u00f3lna przestrze\u0144<\/strong><\/p>\n\n\n\n Lubi\u0119 my\u015ble\u0107 o ciele jak o domu. To w nim mieszkaj\u0105 nasze do\u015bwiadczenia, emocje, wspomnienia, my\u015bli i g\u0142os. To ono towarzyszy nam podczas pierwszego wyst\u0119pu, trudnej rozmowy, wa\u017cnej prezentacji i zwyczajnego dnia, w kt\u00f3rym pr\u00f3bujemy zd\u0105\u017cy\u0107 ze wszystkim. Mo\u017cemy przez lata inwestowa\u0107 w rozw\u00f3j zawodowy, \u0107wiczy\u0107 dykcj\u0119, doskonali\u0107 technik\u0119 wokaln\u0105, uczy\u0107 si\u0119 wyst\u0119powa\u0107 przed publiczno\u015bci\u0105 i pracowa\u0107 nad pewno\u015bci\u0105 siebie. Ale je\u015bli zapomnimy o domu, w kt\u00f3rym to wszystko si\u0119 odbywa, pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej zaczniemy odczuwa\u0107 konsekwencje tego zaniedbania w kontek\u015bcie psychicznym lub fizycznym.<\/p>\n\n\n\n Dlatego zach\u0119cam Ci\u0119 do ma\u0142ego eksperymentu. Zatrzymaj si\u0119 dzi\u015b na chwil\u0119 i zapytaj: Nie musisz od razu zna\u0107 wszystkich odpowiedzi. Wystarczy, \u017ce zaczniesz s\u0142ucha\u0107. Bo zanim usta si\u0119 odezw\u0105, cia\u0142o ju\u017c opowiada nasz\u0105 histori\u0119. A \u017ceby nasz g\u0142os m\u00f3g\u0142 wybrzmie\u0107 naprawd\u0119, warto najpierw zamieszka\u0107 we w\u0142asnym ciele.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Autor artyku\u0142u – Anna Szatybe\u0142ko<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Zanim wypowiemy pierwsze s\u0142owo, nasze cia\u0142o ju\u017c wysy\u0142a komunikat. Wida\u0107 go w postawie, […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1198,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1200","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-bez-kategorii"],"yoast_head":"\n
Co m\u00f3wi teraz moje cia\u0142o?<\/em>
Mo\u017ce potrzebuje odpoczynku. Mo\u017ce ruchu. Mo\u017ce posi\u0142ku, szklanki wody albo spokojnego spaceru. A mo\u017ce od dawna prosi Ci\u0119 o to, \u017ceby\u015b przesta\u0142 wymaga\u0107 od siebie dzia\u0142ania na najwy\u017cszych obrotach.<\/p>\n\n\n\n